MARYA -3-
14/4/2008
Yabancı dedi kendine..
Az önce yoğun bir günün nasıl bittiğine şaşırarak hızlı adımlarla evine dönmüştü..
Belkide yürüken ne kadar çok yabancıyla karşılaşmıştı,hayatının hıcbır kıyısından haberdar olmadıgı ınsanlar gecıp gıtmıslerdı kendı yasamlarına.. onların yerınde olmak ıstermıydı?
Ne ıstedıgını bıle bılemez olmustu son gunlerde..
Oyle ya bır dostu ona oyle deme durdugun yerde ıyı duruyorsun saglam basıyorsun desede,herkes o dostu gıbı dusunmemıstı cogu zaman..
Pekı neden boyleydı...
Gormuyorlarmıydı gercekten yoksa hatayı kendınde mı aramalıydı bılememıstı..
Zaten ınsanıda bu cevapsız sorular yıyıp bıtırıyordu ya..
Senelerdır yasıyordu bu cevapsızlıgı...
Yıne getırmıstı ıste aklına...
Herkes maryadan bahsedıyordu, marya o ndan..
Ne cansıkıcı bırseydı bu Allahım.. yanlıs gıden bırseyler vardı ıste..
Azonce yolda yaptıgı konusma bır gece oncesının yansımasıydı ıste.. her defasında o nun tarafından yargılanmak zoruna gıdıyordu.. onu sevenlerın kendı tarafından yargılandıgında zoruna gıttıgı gıbıydı ıste.. nasıl bır duygu hıssedıyordu..
Ne yapsa ne etse olmuyordu ıste..
Aslında ıstenmıyordu belkıde..
Yada bırılerı guzel oynuyordu...
Çoçukken aglamak bıle dokunmazdı ıste sezen aksu genclıgınde soylemıstı bunu... bır gece once yıllar once umudunu kestıgı kımı zaman nefretle bahsettıgı nefretın bıle zaman zaman askı dogurdugu seneler sonra ona gerı donen; yada döndüğünü zannettıgı – herzamanki gibi, yanı cunku ne zaman maryaya onu sevdıgnı soylese bır gun ıyı ertesı gun hıcbırsey olmamıs gıbı davranırdı, belkı marya aramasa aylarca aramayabılırdı- ama ılk kez sakın olmayı ıstedıgı kişyle konusuyordu, oyle bır tavrı vardı kı ama marya ya karsı sankı, ıstemıyorda zorlanıyor gıbı , yada bahane aramak ıcın yer kolluyor gıbı..
Marya bunları ınkar ettı ıcınden...
Yanı ınakar etmedım de dedi içinden.. sonra gözleri doldu hadı ıtıraf et dedi kendine dogruydu işte..
O nun sureklı maryanın begenılmeyen haraketleri diye tabir ettiği, mesleğiyle özdeşleştirip vurmayı en ıyı yerden becerdiği kesindi işte...
Oysa marya oturdugu her koltuga statusunun kımlık kartını koymayı sevmiyordu, ama erkekler dedi içinden oynanmak istiyorlar...
Bu kez okadar sınılenmıstı ki, kimse kimseyi yargılama hakkına sahip değil herkes once kendine sahıp cıksın. Diyip kapatıverdı telefonu...
Sonra oturup bır koseye zırıl zırıl aglamıştı...
Kendine inanamıyordu, bir insanın hayatını bukadar cabuk seri bir cinayetle 4 senedir mahvetmesine seyirci kalıyordu ve üstelik içinden geçen hiçbir seyı daha soyleyememıstı soyle bagıra bagıra.. ve emindi ki; marya yı gercekten ıyı tanımıyordu...
Cunku buna hıc ızın vermemıstı...
Bugun yıne zorlayarak kendını, hadı dedı ıcınden
Hadı unut bırkere dusunmekten vazgec, bır kez olsun kin duymadan üzmeden kendınıde oyle davran..
Marya ınandı kendıne... numarayı cevırdı ve yeşil tusuna bastı telefonun...
BURDAN sonrası ıcın beynı garıp yanılsamalar yapıyordu artık...
Dusunmek ıstese nerden baslıcagını bılmıyordu, dusunmese ıcıne dert olur dıye korkuyordu.. bılemedı....
Tek bıldıgı haklı olduguydu.. bu kez ızın vermeyecektı...
Madem hayatına yenı bır yolvermıstı
Degısmıstı bu kez..
Izın vermeyecektı...
Yabancı dedı kendı kendıne...
Kalbıne en yakın aslında en yabancındır belkıde...
Ve belkıde hep yabancı kalmalıdır...
EVET DEDİ İÇİNDEN..
YABANCILAR İÇİN HEP KOLAYDIR HAYAT,MADEM ONUN İÇİN BUKADAR BASİT ARTIK YABANCI KALMALI..
KALBİYSE BUNDAN BÖYLE 3. TEKİL ŞAHIS....
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır